കാഴ്ചയ്ക്കും മനസ്സിനും ഇടയിലെവിടയോ ആയിരുന്നു കഥാതന്തു ... അവിടെയ്ക്ക് ആര്ക്കും പ്രവേശനം നല്കാതെ ഓരോ അറകളിലും കയറി ഇറങ്ങി ഞാന് പരതി.....
സുഹൃത്തുക്കളെ , ബന്ധുക്കളെ , ആരെയും മുറിവേല്പിക്കരുത് ...... എഴുതുകയായിരുന്നു എന്റെ ഉദ്ദേശം....
വിജനമായ ഒരിടത്ത് ഞാന് എന്നെ ഇരുത്തി നോക്കി .... എനിക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല ...
അറിവ് തേടെണ്ടിടത്തു ഇരുന്നു.... ഞാന് ഒന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല....
പ്രേമം വേണ്ടിടത്തും ഞാന് വിജയിച്ചില്ല....
പാട്ടുകള് ഞാന് കേള്ക്കുന്നില്ല ....
ധൈര്യം സംഭരിക്കെണ്ടിടത് അതിന്റെ ആവശ്യത്തിനു വില കല്പിച്ചില്ല .....
സംയമനത്തിന്റെ അവസാന കണ്ണിയും പൊട്ടാറായി ........
ഭാഷയും അര്ത്ഥങ്ങളും ഇല്ലാത്ത എന്തൊക്കയോ ഞാന് പുലമ്പുന്നു....
സംഗതികള് ഇങ്ങിനെ ആയതിനാലാവും... അവര് എന്നെ
ഇരുട്ടറകള്ക്കുള്ളില് അടച്ചത്....
