പ്രേമിച്ചു നടന്നിരുന്ന കാലം... സമാന്തര സിനിമ , ക്ളാസ്സിക്കല് സിനിമ, ലോകോത്തര സിനിമ , എന്നൊക്കെ പറയപ്പെടുന്ന സിനിമകളെ കുറിച്ചൊക്കെ കെട്ടും അറിഞ്ഞും തുടങ്ങിയ കാലം...... "കൊച്ചിന് ഫിലിം സൊസൈറ്റി " യിലെ അംഗങ്ങളുടെ കാലു പിടിച്ചു മെംബെര്ഷിപ് പാസ് ഇല്ലാതെ തന്നെ സിനിമയ്ക്ക് കയറിയിരുന്ന കൂട്ടുകാരുടെ പിറകെ ഞാനും പോയിരുന്നു.
La strada , Bicycle thieves , Seven Samurais , എന്നിങ്ങനെ കുറെ സിനിമകള് കണ്ടു..... Tarkovsky , Ritwik Ghatak, Istvan Szabo, എന്നീപേരുകള് ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന ചര്ച്ചകള് കേട്ട് ഭാവിയില് സിനിമ ചെയ്യണം എന്ന് മനസ്സില് ഉറപ്പിച്ചു .... സ്ത്രീ സംവിധായികകളെ പറ്റി അറിയാന് ശ്രമിച്ചു , കുറച്ചു നാള്. .
അഞ്ചാം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് ടീച്ചര് ആകണമെന്നും.... പത്താം ക്ളാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോല് കളക്ടര് ആകണമെന്നും പ്രീ ഡിഗ്രീ യ്ക്കു പഠിക്കുമ്പോള്..... മിഥുന് ചക്രവര്ത്തിയുടെ കാമുകി ആകണം എന്നുമൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ...... അതുകൊണ്ട് ആഗ്രഹങ്ങളില് ഒന്നും വലിയ അര്ത്ഥം കൊടുക്കാത്ത establishment നു എതിരായി പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന 'റിബല്' ആവുക ... എന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ ചിന്താ ഗതി... യാതൊരു അധ്വാനവും വേണ്ട....
സിനിമകള് കാണുക എന്നതൊരു ഹരമായി മാറിയിരുന്നു .... ചെന്ന് എത്താവുന്ന ദൂരങ്ങളില് നടക്കുന്ന ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലുകളില് പങ്കെടുക്കുവാന് ശ്രമിച്ചിരുന്നു .......
ആയിടയ്ക്ക് ...... എന്റെ കൂട്ടുകാര് ചേര്ന്നൊരു ഫിലിം ഷോ കോളേജ് auditorium - ത്തില് നടത്തുവാന് തീരുമാനിച്ചു ...... ആകെ കിട്ടിയത് ഒരു ബംഗാളി സിനിമ ആയിരുന്നു ....... പേര് പറയുന്നില്ല . പത്തു ഇരുപതു കുട്ടികള് കാണാന് വന്നു ചെര്ന്നു .........
സിനിമ തുടങ്ങി ....... കൊല്ക്കത്ത യിലെ വലിയൊരു ജന്മി ഗൃഹം .... ' L ' ഷേപ്പ് ഉള്ള ആ വീടിനിറെ മുകളിലെ നിറയെ തൂണുകള് ഉള്ള വരാന്ത ......... അതിലൂടെ വെളുത്ത ബംഗാളി വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരാള് 'മെല്ലെ' നടക്കുന്നു ......... 'മെല്ലെ' എന്ന് വച്ചാല് ..... വളരെ മെല്ലെ ........ ഈ നടപ്പ് നമ്മള് തൂണിനു ഇടയിലൂടെ ഇടയ്ക്കിടെ കാണുന്നു .......ഒരറ്റത്ത് നിന്നും മറ്റൊരു അറ്റതേയ്ക്കും , തിരിച്ചും, അയാള് നടക്കുന്നു ....., ചിലപ്പോള് സൂം ചെയ്തു ആളെ അടുത്തും കാണിക്കുന്നുണ്ട് ട്ടോ ..... ഇത് കൂടാതെ തീകായാന് എന്നപോലെ കൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്ന കത്തുന്ന വിറകുകളും ...... തീയും പുകയും.... അതെങ്കില് അത് ... ഇടയ്ക്കൊന്നു കാണാല്ലോ എന്ന് ഞാന് ആശ്വസിച്ചു .
എനിയ്ക്ക് സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു .....ഇയാള് കുറച്ചൂടെ വേഗം നടന്നിരുന്നെങ്കില് എന്ന് പോലും ഞാന് ആഗ്രഹിച്ചു പോയി ..... കാണികളില് പലരും എണിറ്റു പോയി .... സിനിമ എങ്ങിനെ അവസാനിച്ചു എന്നൊന്നും എനിക്ക് ഇപ്പൊ ഓര്മ്മ കിട്ടുന്നില്ല ... ഓര്മ്മ കിട്ടിയാല് തന്നെ മനസിലാകാത്ത ആ ഓര്മ്മയ്ക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയും ഇല്ല .......
സിനിമികഴിഞ്ഞു ....... ശേഷമുള്ള ചര്ച്ച..........താടി ഉഴിഞ്ഞു സിഗെരെട്റ്റ് വലിച്ചു ......... ഒരു പുക മറയിത്തിരുന്നു ഒരു കൂട്ടര് സിനിമയിലെ കഥാ പാത്ര ത്തെക്കാള് ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . അവരുടെ ഇടയിലെ ഒരു 'കുട്ടി ' ആയിരുന്ന എന്നോട് സിനിമ എങ്ങിനെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചു ......... ഞാനും പറഞ്ഞു 'കൊള്ളാം..... അതി ഗംഭീരം ' .....
പരിപാടി കഴിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് എന്റെ സുഹൃത്തിനോട് ........ ചോദിച്ചു .........
"അയാള് എന്തിനാ അങ്ങിനെ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നത് ?????? "
" അതോ , അത് അസ്ഥിത്വ ദുഃഖം പേറുന്ന ജന്മി തലമുറയിലെ അവസാന കണ്ണിയുടെ അലക്ഷ്യത ...... "
"ഹോ ......ഭയങ്കരം .!!! " ...... ഞാന് പറഞ്ഞു പോയി ......
1 comment:
അതെ ശരിക്കും ഭയങ്കരം തന്നെ.. :)
Post a Comment